جستجو در سایت



اصول و فنون مذاکرات تجاری، الزامات پوشش ظاهر در مذاکرات

اصول و فنون مذاکرات تجاری، الزامات پوشش ظاهر در مذاکرات

الزامات پوشش ظاهر در مذاکرات

حضور در این مذاکرات نیازمند رعایت اصول اولیه ای مانند ظاهر مناسب، اصول مذاکره، زبان بدن و … می­باشد. این موارد در کنار کیفیت و قیمت محصولات تأثیر بسزایی در موفقیت مذاکرات بین المللی و صادرات محصولات واحدهای تولیدی دارد.

 از آن جایی که ظاهر شخص مذاکره کننده از موارد مهم در مذاکرات تجاری است، در این مقاله سعی شده تا نکات مهمی که افراد برای حضور در بازارهای بین المللی نیازمند به رعایت آن می باشند، بیان گردد.

در مراودات اجتماعی و اقتصادی، ظاهر صورت و سیمای مردم به عنوان یکی از عوامل رد یا قبولی مطرح می شود. در حالی که بر توجه نکردن به سیمای افراد در مذاکرات تأکید زیاده شده است با این حال اولین برداشت از هر فرد به استناد ظاهر او صورت می گیرد و چه بخواهیم چه نخواهیم صورت ما جلوه گر هویت و حالات روانی، منش ها، صفات، احساسات و افکار ماست. ظاهر شما قبل از هر چیزی بر روی مخاطب تأثیر خود را خواهد گذاشت. اشخاص قبل از این که با شما صحبت کنند و از طریق گفت و گو به رفتار، سطح علمی و جایگاه شما آشنا شوند، از مشاهده شما برداشت اولیه خود را انجام می دهند. در بسیاری از موارد با شرکت در همایش ها و رویدادها، فرصت صحبت با بسیاری از افراد را ندارید با این حال افراد با مشاهده ظاهر شما و تحلیل شخصی خود اقدام به تکمیل برداشت اولیه از شخصیت شما می نمایند. نکته مهم معیار قراردادن این برداشت اولیه برای سایر تصمیم گیری های آتی است. به طوری که طبق بررسی ها این برداشت به سختی و در طول زمان تغییر می نماید. به عنوان مثال اگر شما در دید اول برای شخصی قابل اعتماد به نظر بیایید این فرد در ارتباطات آینده با شما راحت تر همکاری می نماید ولی اگر در دیدار اول از روی ظاهر شما بی اعتمادی و بی نظمی برداشت شود، آن فرد در مذاکرات آینده با شما بسیار محطاط تر خواهد بود.

 از سوی دیگر داشتن آراستگی و پوشش مناسب در مذاکرات به نوعی احترام به شخص مقابل و حرفه ای بودن تیم مذاکره کننده را نشان داده و فضای مذاکرات را به سمت مثبتی هدایت خواهد کرد.

واقعیت­ها نشان می دهد که بخشی از جذابیت افراد، ذاتی است و بخش دیگر مربوط به نحوه عرضه خود فرد است. بعضی اشخاص به صورت خدادادی دارای صورت زیبا می­ باشند و سایر اشخاص جذب صورت آن­ها شده که به آن اثر هاله نور (معروف به هاله دلربایی) می­گویند. این گونه افراد احتمال موفقیت بیشتری در مذاکرات نسبت سایرین داشته به گونه ای که افراد به آن ها اعتماد کرده و ارتباط صمیمی برقرار می نماید. با این حال در صورت نبود این ویژگی و یا داشتن نقصان در ظاهر می توان با آراستگی مناسب آن را پوشش دارد. در تعریف جهانی زیبایی به معنای قرینه بودن دو طرف صورت از یک سو و تناسب آن، شبیه بودن همه اجزای چهره، اندازه متوسط و این که هر کدام دقیقاً در جای خود باشد، از عوامل زیبایی است.

یکی از اجزای ظاهر فرد که باید به آراستگی آن در مذاکرات تجاری و غیر تجاری اهمیت بالایی داد، موی سر می باشد. امروزه مردان در چارچوب سن، عادت، آداب و مقررات، ضوابط شغلی و هنری یا مد رایج موی سر خود را با مدل­های مختلفی اصلاح می نمایند. این مدل ها در مردان سیاست، بیشتر فعالان اجتماعی و اقتصادی محدودتر بوده و بیشتر آرایش مو در اندازه های کوتاه مرسوم و معمول است. عموماً در این مدل مو افراد فرق سر را از کنار یا وسط باز کرده یا موی سر را کامل به عقب می­زنند. در حالت کلی آرایش مو باید مطابق شأن، موقعیت شغلی و سن رایج و حاکم بر فرهنگ محلی باشد و در ذهن بینندگان اثر منفی نداشته باشد.

علاوه بر موی سر، ریش و سبیل نیز باید در حالت متعارف و معین که متناسب با شآن و منزلت، جایگاه شغلی و باورهای مذهبی و دینی باشد تطابق داشته باشد.

آراستگی لباس هم مانند ظاهر از اهمیت بالایی برخوردار است. مناسب بودن لباس افراد می تواند نقصان­های ذاتی ظاهر را جبران نماید. لباس موقعیت، اقتدار، درجه، خصوصیات اخلاقی، وابستگی، ماجراجویی، طبقه اجتماعی، شخصیت و سلیقه را نشان دهد. لباس تأثیر بالایی در برداشت اولیه افراد دارد. البته باید این نکته را خاطر نشان کرد که در ظاهر حرفه­ای نیازی به داشتن لباس گران و مجلل نیست و یک لباس می­تواند قیمت مناسبی داشته و عین سادگی، زیبا باشد.

برای اینکه بدانیم چه لباسی سفارش دهیم و چگونه بپوشیم، باید آن را در یک مثلث جستجو کنیم که اضلاع آن عبارتند از «مناسبت، زمان و مکان». به همین جهت لباس و پوشش مناسب به سه عنوان کلی «لباس های رسمی، غیر رسمی و فصلی» تفکیک کرد. گروه اول برای استفاده در برنامه های رسمی، گروه دوم برنامه های رسمی در محیط های غیر رسمی و سومین، قابلیت استفاده در برنامه­های آزاد را دارد.

لباس رسمی که در بین بازرگانان و مدیران شرکت های خصوصی به عنوان لباس رسمی مقبول یافته با نام لباس اداری (بیزنس سویت) شناخته می شود. این لباس دارای یک کت و شلوار از یک قواره پارچه تیره رنگ – ترجیحاً سورمه ای و در مرحله­ی بعد خاکستری تیره و قهوه­ای و نه پارچه سیاه – رنگ غالب این پوشش است. این لباس ها را می توان روزها با پیراهن سفید یا با رنگ بسیار بسیار ملایم متناسب با رنگ کت و شلوار (از همان خانواده­ی رنگی) و در شب تنها با پیراهن سفید استفاده کرد. کفش سازگار با این لباس نیز، چرمی طبیعی بندار در دو رنگ سیاه (برای کت و شلوار سورمه ای و خاکستری تیره) یا قهوه­ای (فقط برای کت و شلوار قهوه­ای) با جورابی به رنگ شلوار است. پیراهن مراسم رسمی باید آستین بلند و تمام دکمه در جلو – به تعداد 7 عدد- دکمه ها به رنگ زمینه ی پیراهن، آشکار یا پنهان (اصطلاحاً دکمه از رو یا زیر) باشد. پوشیدن بافتنی (ژاکت) و استفاده از شال گردن همراه با کت و شلوار و نیز بر تن داشتن کاپشن، پالتو و بارانی به جای کت هم در این نوع لباس مرسوم نیست. بهتر است کوک جیب های بیرونی بالای یقه و طرفین لباس های تو را باز نکنید تا شکل ظاهری آن ها برای مدت طولانی سالم باقی بماند

استفاده از لباس رسمی عموماً در محدوده ی ساعت کار اداری و برای ملاقات و برنامه های رسمی مرسوم است و در خارج از آن، یعنی در ساعت غیر اداری و روزهای تعطیل و برای شرکت در ناهار و شام در رستوران های عمومی و … می توان از لباس غیررسمی استفاده کرد که شامل کت و شلوار یک دست با پارچه های طرح دار مشخص و بارز یا کت و شلوار با دو رنگ متفاوت است. البته وقتی صحبت از رنگ های دیگر می شود، مقصود رنگ های متعارف است، رنگ هایی که در هر حال با شغل و منصب فرد و مناسبت مراسم تناسب داشته باشد، ار جمله قهوه ای و کرم، سورمه ای و خاکستری و آبی پررنگ یا آبی آسمانی. چند نکته باید در ترکیب کت و شلوار غیررسمی رعایت شود:

 

• اگر یکی از دو کت یا شلوار طرح دارد، دیگری باید ساده و بدون طرح و نقش باشد.

• رنگ پیراهن را در ترکیب کلاسیک لباس غیررسمی، بیشتر نزدیک به رنگ شلوار یا از همان خانواده انتخاب می کنند تا کت در زمینه پیراهن، نمود بیشتری داشته باشد. اگر کت یا شلوار دارای طرح است، پیراهن باید ساده و بدون نقش یا فاقد طرح آشکار باشد.

• در مراسم نیمه رسمی شبانه، پیراهن به رنگ سفید، تناسب بیشتری دارد.

• به شدّت از پوشیدن لباس غیررسمی در مجالس رسمی خودداری نمایید زیرا باعث انگشت نما شدن و بی اعتباری شخص و سازمانی که وی نماینده آن می باشد، می گردد.

 

توجه به رنگ و تناسب کفش، جوراب، پیراهن، عینک، ساعت همراه، خودنویس و کیف دستی نیز در مذاکرات و ملاقات های رسمی اهمیت زیادی دارد.

مشخصات کفش رسمی از این قرار است: کفش بندار از چرم طبیعی گاو در انواع معروف به هشت ترک یا با رویه ی ساده که با واکس زدن، شفاف و درخشان شده و به رنگهای مشکی و قهوه ای متناسب با رنگ لباس می باشد. کفش با رنگ های دیگر با طرح های غیر کلاسیک را غیر رسمی می خوانند که با محیط اداری-تجاری و ملاقات ها تناسب ندارد. به علاوه پوشیندن کفش ساق بلند و پوتین، صندل و انواع کفش های ورزشی نیز اصلاً مناسب برنامه های رسمی نیست.

جوراب هم باید متناسب با لباس و کفش باشد. در حالت کلی، جوراب همرنگ یا کمی تیره تر از شلوار می باشد ولی به هیچ عنوان روشن تر از آن نیست. مردان هم جوراب ساق بلند انتخاب می کنند تا اگر در مراسم رسمی پای خود را روی هم انداختند، جوراب، ساق پای شان را هم بپوشاند.

عرض و اندازه قلاب کمربند باید با لباس و فرم بدن شخص تناسب داشته و رنگ آن با لباس، کفش و کیف فرد هماهنگ شود. طرح قلاب آن نیز با شغل شخص هماهنگی داشته باشد.

اصول لباس رسمی حکم می کند که کیف دستی فرد هم با لباس او هماهنگ باشد و رنگ آن با کفش آن ها تجانس داشته باشد.

کت و شلوار و پیراهن علاوه بر زیبایی و تناسب، تمیز و اتوکشیده، کفش کاملاً واکس خورده و براق، متناسب با مناسبت و در کل همه اجزا لباس از هر گونه عیب و نقص مانند: تنگی و گشاده کت و شلوار و پیراهن، رنگ رفتگی و پارگی، فقدان دکمه و خرابی زیپ، اثر لکه غذا، نداشتن اتو، تمیز نبودن کفش اشاره کرد.

در انتها باید به این نکته اشاره کرد که رعایت این نکات در ظاهر فرد علاوه بر اینکه احترام به شخص مقابل را نشان داده، شما را به عنوان یک شخص با توانمند در عرصه تجارت نشان خواهد داد. از این رو رعایت هر چه بیشتر این نکات به موفقیت ما در مذاکرات تجاری و صادرات محصولات خود یاری می ر1ساند.

 


دیدگاه ها


2017©تمامی حقوق مطالب سایت برای شرکت مهندسی سحاب اندیشه محفوظ است.
طراحی و توسعه توسط نایریکا دات آی آر